De Playmobilgeneratiekloof

playmobilRedacteuren, zelfs die van het FD, zijn ook maar mensen. En dus was het overlijden van Playmobil-bedenker Horst Brandstätter vanmorgen onderwerp van gesprek. Degenen die met de plastic speelgoedpoppetjes zijn opgegroeid zwolgen even in nostalgie.

Voor iedereen die kind was in de jaren ’70 – en die groep mensen is sterk vertegenwoordigd op de redactie – zijn er eigenlijk maar twee soorten oerspeelgoed: Lego en Playmobil. Anders dan bij de eeuwige strijd Beatles – Rolling Stones (van een generatie eerder) is er geen Lego- of Playmobil-kamp.

Sterker nog: het was de kunst om met Legoblokjes dingen te bouwen waarin de Playmobil-poppetjes konden wonen. Want die Lego-poppetjes – die werden het nooit helemaal eigenlijk. Te klein, te ielig, te kinderachtig. Als midden-veertiger behoort de schrijver van dit stukje tot de eerste generatie Playmobil-gebruikers. De ridders (met glimmend zilveren lijfje als harnas), indianen, brandweermannen en Amerikaanse blauwe soldaatjes – compleet met gedemonteerd en ongetwijfeld incompleet fort – liggen inmiddels gebroederlijk bijeen in doos in het ouderlijk huis, ter vermaak van een nieuwe generatie. Want slijten doen ze niet, tenzij de hond toeslaat. Alleen de ridderhelmpjes en -zwaarden verliezen onverbiddelijk aan glans.

Opmerkelijke scheidslijn op de FD-burelen: collega’s van eind veertig en ouder halen hun schouders op over het overlijden van Brandstätter. ‘Playmobil, is dat geen mislukt Lego’, merkte een van hen op, om vervolgens uit te wijden over zijn imposante Dinky Toys-verzameling die inmiddels geld waard zou zijn. We zullen zijn naam hier niet vermelden. Zijn kennis is inmiddels opgevijzeld, al zal de passie voor plastic steentjes en ridders bij deze kwieke vijftiger nooit ontvlammen. De ijzergeneratie heeft zijn eigen helden.

Dinsdag staan FD-redacteuren van jong tot oud weer schouder aan schouder in de winderige poldereconomie, waar werkgevers en bonden steeds vaker ouderwets conflicten uitvechten. Daarover meer. En wie wel eens een dagvaarding heeft ontvangen, moet de krant ook goed in de gaten houden. Het profiel van de nieuwe baas van Deutsche Bank is al online te lezen. Een Brit, 54 jaar oud. Een Dinky Toy-liefhebber in het land van Playmobil.

Alhaize: we hadden het kunnen weten

De FD-Nieuwschefs denken zo’n beetje wel in de peiling te hebben wie de FD-lezer is. ’t Is vaker een man dan een vrouw, hij heeft een beetje hun leeftijd (no questions asked), hij werkt vaker bij een bank of bedrijf dan in de non-profitsector en hij stemt vaker conservatief dan progressief.

Bij BNR Nieuwsradio hanteerden ze vroeger een heus profiel voor dè BNR-luisteraar. Die was tegen de veertig en had nog zowat van die karakteristieken die hem op de FD-lezer lieten lijken. Ons is ook bijgebleven dat hij volgens het door marktonderzoekers opgestelde profiel over de investeringsbeslissingen van zijn vrouw gaat, of ging.

De BNR-luisteraar is dus niet per definitie de FD-lezer, maar ze lijken wel een beetje op elkaar, zeker als het om politiek gaat.

Maar waarom wordt een bericht over het aantreden van Jesse Klaver als nieuwe baas van Groen Links dan zo goed gelezen op fd.nl? vroegen de we ons vanmiddag vertwijfeld af. Kenden wij onze lezers wel? Lees verder

Koningsdag

De oplettende FD-lezer is het vast niet ontgaan: op Koningsdag hadden we een heus commentaar over Willem-Alexander. Beter gezegd: over zijn invulling van het koningschap. Intern was daar nog wel wat discussie over. In tegenstelling tot de algemene kranten beschikt het FD niet over een royaltyverslaggever. Mensen lezen ons dus terecht niet voor het laatste paleisnieuws. Maar goed, als we een keer over het Koningshuis willen schrijven, dan moet het toch wel op Koningsdag.

In de krant van dinsdag waren de festiviteiten teruggebracht tot een eenkolommertje in de snelbaan. Zo onderscheidden we ons van de concurrentie, want de rest van journalistiek Nederland pakte gewoontegetrouw stevig uit. De Volkskrant op de bekende laconieke wijze (‘Waar is Willy?’), het AD (Feest geslaagd!) en de Telegraaf (ORANJESHOW) met het onverholen enthousiasme dat alleen de grote publiekskranten zich kunnen veroorloven.

De oplettende lezer kon evenwel een groot verschil tussen beide laatstgenoemde kranten ontwaren, en wel in het commentaar. AD-commentator Hans van Zon stelt opgelucht vast dat Koningsdag nieuwe stijl het einde betekent van koekhappen, rietvlechten en wc-pot gooien, activiteiten ‘waarmee Nederland zich in de rest van Nederland belachelijk maakte’. De ‘update’ was volgens hem ‘hard nodig’.

Bij De Telegraaf is het commentaar een koude douche vergeleken met de onbezorgde voorpagina. De krant, traditioneel zeer Oranjegezind, noemt de ‘regentesk aanvoelende’ Koningsdag 2015  ‘zeker niet op alle fronten geslaagd’ en op onderdelen zelfs ‘kil en afstandelijk’. Willem-Alexander, let op u saeckEn vergeet u niet ook het FD-commentaar er nog eens bij te pakken.

De FD-Nieuwschefs hebben de viering in Dordrecht overigens gemist. De ene viel in slaap in zijn tuin, de schrijver van dit stukje doolde rond in Amsterdam-Oost waar collega Job Woudt aan de Linnaeuskade een heuse trombonesolo ten beste gaf. Gratis en voor niks.

Het debat over Koningsdag zal nog wel even voortduren, maar niet bij ons. Woensdag onder meer een fraaie primeur over een koningsduo dat zich royaal verslikte in een acquisitie. Lees en huiver.

In het belang van de lezer

‘Helaas pindakaas, pech gehad.’ Dat staat in het ‘gelukstelegram’ dat de FD-Nieuwschefs zojuist naar premier Mark Rutte en zijn BBB-brigade hebben gestuurd.

Dagenlang was het FD bereid om met de oplossing (of de werkelijke escalatie) van de crisis over Bed, Bad en Brood de krant te openen. Maar iets zegt ons dat het geduld van de lezer om te wachten op definitief nieuws over dit onderwerp vanochtend is opgeraakt.

En dan zal je net zien: Pvda en VVD zijn er eindelijk uit. Maar onze BBB’ers zullen in het belang van de lezer met hun, na een heroïsche onderhandelingsstrijd bereikte deal niet op de voorpagina van onze printeditie komen…

Lees verder

Adrenaline, where are you

ThinkstockPhotos-477562039De FD-Nieuwschefs lijden aan een ernstig tekort aan adrenaline. De afgelopen dagen werden we telkens ’s ochtends vroeg verwend met mooi nieuws, actualiteit waarop we moesten inspelen, mensen over moesten bellen en knopen over moesten doorhakken.

Vanochtend niets van dit alles. De concurrerende media hadden geen broekscheurend nieuws. In onze buurlanden gebeurde ook weinig.

Daar zaten we dan. Zonder adrenaline keken we uit op een uitzichtloze dag, weliswaar zonovergoten, maar toch mager qua neurotransmitters.

Lees verder

Hectiek

Alsof bij binnenkomst je stoel totaal onverwachts versierd is door collega’s. Zo voelden de FD-Nieuwschefs zich hedenochtend toen ze, amper begonnen met het aanheffen van het lied van de arbeid, het persbericht van het Belgische kabelbedrijf Telenet in hun mailbox plofte. Telenet neemt KPN-dochter BASE over voor euro 1,325 mrd.

Dat was nog eens een lekker begin van de nieuwsdag! De webredactie zette het nieuws subiet op FD.nl en de nieuwschefs mochten het genoegen smaken alweer een collega in het allervroegste ochtendgloren uit bed te bellen.

Amper stond onze nieuwstrein op de rails, of er was meer: een gasexplosie in Heerlen veroorzaakte een grote ravage in een flatgebouw. Bij gebrek aan een correspondent in Limburg zocht de webredactie van het FD meer informatie op zuidelijke websites.

Lees verder

Nagels bijten

Het is weer eens zo’n dag waarin plotselinge politieke tegenwind het voorzichtig opgezette actualiteitenkaartenhuis van de FD-Nieuwschefs kan doen instorten. Het vlaggenschip van de printeditie van het FD is morgenochtend zoals de kaarten nu liggen, dan wel staan, een reconstruerend verhaal over de slag om de r&d van een innovatief Nederlands bedrijf.

Maar als PvdA en VVD hun overleg over bed, bad en brood voor asielzoekers aangrijpen om de stekker uit het kabinet te trekken, moeten de FD-Nieuwschefs ingrijpen.

Dat doen ze natuurlijk graag, het is hun werk. Maar aan de andere kant is het toch vervelend om zo’n zorgvuldig voorbereide productie terzijde te schuiven. Al was het alleen maar omdat het vrijdagmiddag is, de week lang, de lijst met nieuws uitgebreid en de momenten van coördinatiegezucht talrijk waren.

Gelukkig zijn ze in Den Haag ook de beroerdsten niet. Het zou best kunnen dat VVD en PvdA hun B&B-overleg vandaag helemaal niet afronden. Vanavond nemen ze namelijk met een etentje afscheid van de gecrashte bewindslieden Ivo Opstelten en Fred Teeven.

Het lijkt de nieuwschefs ook weer zo wat als premier Rutte de voormalige crime fighters vanavond moet vertellen dat niet alleen zij, maar inmiddels het hele kabinet zonder werk zit. Dat zal dus – verrassingen daargelaten – niet gebeuren; ook de komende dagen zal het in Den Haag nog volop over bed, bad en brood gaan.

Zijn de nieuwschefs nog verder met andere dingen bezig? Zeker: het rammelt vandaag van het nieuws. Topanalist Teun Teuwisse is weg bij Kempen, zo melden we prominent. Het recente goodwilloffensief bij media door taxibedrijf Uber ten spijt, begint het Openbaar Ministerie een onderzoek naar de ‘snordersdienst’, zo melden we net op FD.nl.

En dan is er natuurlijk de storing van Bloomberg-terminals, de gereedschapskist van financiële professionals. De beurs staat op dit moment fors lager, en analisten leggen een deel van de verklaring bij de storing. En er komt dierennieuws aan…

Kortom: het is een leuke dag. Maar de B&B-onzekerheid blijft knagen, waardoor de nieuwschefs al zijn begonnen met het afkluiven van hun nagels.

Dat offer brengen ze dan graag. Maar gekker moet het niet worden. Als Diederik en Mark vandaag al besluiten hun relatie te beëindigen, serveren de nieuwschefs het voltallige kabinet vanavond bij het afscheid van Ivo en Fred water en brood.

De wondere wereld van de AutoRAI

Goos van der Veen / Hollandse Hoogte

Goos van der Veen / Hollandse Hoogte

‘Ik moest wel even slikken’, zei Joost ’t Hooft in november 2012 tegen FD-verslaggever Frits Conijn. ‘Maar ik heb weinig tijd gehad de pijn te verwerken.’ Hij had het over het feit dat de AutoRAI in april 2013 niet door zou gaan. ‘De afgelasting betekent in ieder geval een tijdelijke onderbreking van een lange traditie‘, schreef collega Conijn toen:  ‘De eerste AutoRAI werd georganiseerd in 1903 en is alleen tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog niet doorgegaan.’ Crisis!

’t Hooft, naar eigen zeggen ‘een echte autogek’, verbijt zijn pijn inmiddels in een andere functie. Hij is sinds augustus 2014 business development director bij 2theloo. Ook een mooi bedrijf. Maar een ‘schone wc-concept’ is toch wat anders dan een autotentoonstelling. De gewezen RAI-manager zal de komende dagen ongetwijfeld ronddolen tussen het glanzend blik. Want vrijdag is het toch weer zover aan het Amsterdamse Europaplein.

Uw nederige nieuwschef koestert warme herinneringen aan dit evenement. Het eerste bezoek was ergens in de jaren zeventig, aan de hand van twee oudere broers. De oudste was al in de leeftijd dat een eigen bescheiden vierwielertje gloorde aan de horizon. Na diverse Golfjes te hebben getest op de juiste zitpositie waren we te laat bij de Ferrari’s. Toen we uitgeput aankwamen werden de pyjama’s net over de bolides getrokken. Er volgde een discussie waarbij de schrijver van dit stukje zich het woord ‘burgertruttenbak’ in combinatie met ‘jij altijd’ herinnerde.

Een wijze les. Bij latere edities werd het parool: eerst naar de duurste auto’s. Wie de AutoRAI gedurende zijn leven meermalen bezoekt ontdekt dat de buitenwereld steeds weer anders tegen je aankijkt. De vroege starters beginnen als aaibare verzamelaar van folders (had ik die maar nooit weggooid!). Vervolgens breekt de puberale/studentikoze fase aan. Met z’n vijven in een Daihatsu Charade, dat werk. Dit zijn de bezoekers die de autoverkopers liever kwijt dan rijk zijn: ze lopen potentiële klanten alleen maar in de weg. Oogcontact wordt zorgvuldig vermeden, folders slechts na herhaaldelijk vragen uitgereikt.

Bij het bereiken van de jaren des onderscheids veranderen de zaken ingrijpend. Standhouders die enkele jaren daarvoor nog stuurs de andere kant op keken, komen handenwrijvend op je af. ‘Ziet-ie lekker? De stoel kan verder achteruit hoor. Ja, dit is een hele speciale uitvoering. Ook op lange afstanden geen spoortje vermoeidheid.’ De strikvraag: ‘Wat rijdt u zelf? Ah ja. Welk bouwjaar, als ik vragen mag? Tsja, dat kan ik me voorstellen dat u denkt aan vervanging… Ik kan natuurlijk niet in uw portemonnee kijken. Maar dit is echt wel een klasse beter.’ Een grapje hoort erbij natuurlijk. ‘Spaart u air miles? Hou er rekening mee dat u wat minder vaker de pomp gaat zien.’ Met een knipoog: ‘Maar die badhanddoek doen we er graag bij.’

Uiteraard is het de opmaat tot de ultieme verleidingsact: het doen van een tijdelijke, unieke RAI-aanbieding. De FD-nieuwschefs geven geen aan- of verkoopadviezen. Maar het geld moet rollen, zoveel is zeker. Collega Jeroen Koot proefde donderdag alvast de sfeer, dus kijk vandaag nog op FD.nl om alvast in de stemming te komen. Zijn eerste indruk bij terugkomst op de redactie: minder glamour dan voorheen. En de automerken hoeven voor hun stands beduidend minder te betalen dan bij vergelijkbare happenings in Brussel en Parijs – laat staan Genève.

Ook in de papieren FD-editie van vrijdag aandacht voor het evenement. Al gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat de eerste pagina’s gedomineerd worden door ernstige FD-thema’s die in directe zin weinig met auto’s te maken hebben. Daar kunnen we nu nog weinig over zeggen. Steekwoord: rente. Nog even over de RAI dan maar. Voor wie geen nieuwe auto wil of zelfs geen rijbewijs heeft: dat is geen reden om niet te gaan. Wie zich per fiets verplaatst en op geen enkel aanbod ingaat, keert terug met het gevoel geld te hebben bespaard. Zo beschouwd is de AutoRAI het ideale platform voor uiteenlopende illusies.

Kleingeld

Shell heeft interesse in BP!

Toen persbureau Reuters dit begin december 2014 meldde, buitelden de olie- en gasspecalisten op de redactievloer van FD opgewonden over elkaar heen.

Roddelwerk, sprak FD-coryfee Bartjens kort daarop streng. Er was geen bevestiging van het verhaal te krijgen, en onze olie- en gasspecialisten belandden collectief in een nare decemberdepressie.

Sinds vanochtend blijkt dat de verslaggever van Reuters destijds de ‘B’ wél goed had verstaan, maar de ‘P’ niet. Want Shell neemt gasbedrijf BG over, zoals de Wall Street Journal overigens als eerste meldde.

Eerlijk gezegd overviel het overnamenieuws de FD-Nieuwschefs vanochtend wel. De Fedex-deal van 4,4 mrd euro inzake TNT smaakte hen qua nieuwsintensiteit zeker naar meer.

Lees verder

Dank aan Tex en David

De lente zit in de lucht, verscheidene vogelsoorten trekken van A naar B of strijken voor een langer verblijf op de vaderlandse velden neer, en de FD-Nieuwschefs zien plotseling overal hazen rondrennen.

Wie dit beeld herkent, snapt ook dat de bewoners van de FD-biotoop opgewonden rondfladderen. Want morgen begint het cijferseizoen weer.

Dan rapporteert de Amerikaanse aluminiumsmelter Alcoa namelijk over zijn recentste resultaten, en Alcoa is altijd de eerste in de corporate getallencyclus.

Nu duurt het nog wel even voor er Nederlandse bedrijfsresultaten te melden zijn, maar toch. Een beetje FD’er wrijft zich al in de handen voor een reeks sappige bedrijfscijfers.

En dan werden we qua ondernemingsnieuws vanochtend al zo prettig bediend… Fedex maakte bekend dat het TNT overneemt. De prijs is acht euro per aandeel, een premie van 33% ten opzichte van donderdag. Lees verder